هر کس آن آرام دل را دید، دلش دیگر آرام نگرفت
چشمی که به دام روی او گرفتار شد، روی آزادی را نخواهد دید
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓
تو به حق، فرمانروای خوبیهایی
کاش نظری هم به فقیرانت کنی
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓
تا زمانی که روی محبوب را ندیده بودیم با زبان اوصافش را میگفتیم
و تا او را دیدیم زبانها از کار افتاد و ساکت شدیم…
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓
تا باد بویی از روی زیبایش را به باغ گل آورد
آبروی باغ گل رفت و دکان عطر فروشی از رونق افتاد
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓
دور از انصاف است که من پروانهوار به گرد شمع وجود تو بسوزم
اما تو چون شمع نورت را برای دیگران بدهی
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓
به من میگویند از اینجا برو تا حرف دوست از دلت برود
میترسم دور شدنم اشتیاقم را بیشتر کند
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓
هر وجودی را که با مزاح و خنده درگیر خود کردی
در آن خیال و یاد خودت را فرمانروا کردی…
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓
اگر طراحی صورت زیبای تو را به بازار ببرند
نقاش دکان خود را خواهد بست
↓ دریافت تصویر خام این شعر عکس ↓