هنگامی که از روی بیعقلی در جوانی فریادی بر سر مادرم زدم، دلشکسته در گوشهای نشست و با گریه گفت: مگر نوزادی و ناتوانیات را فراموش کردی که برای من بزرگی میکنی؟
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓
اگر مادر خود را دوست داری و نمیپسندی که بد او گفته شود
پس با دیگران هم همینطور باش و به مادر آنها دشنام نده
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓
مَثل صبر من از دیدار روی تو مانند
صبر طفل شیرخوار در دوری از از شیر مادر است
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓
آه از دلم بلند شد و از بس گریه کردم چشمانم سرخ شد
ای خدا چه چیزی از من سر زد که یار پیش من ننشست…
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓
برگ درختان سبز در نظر انسان هوشیار
مانند ورقهای کتابی است برای شناخت پروردگار جهان
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓
ای کسی که مشغول به دوستان و یاران نزدیک خود هستی
نگاهی به من غمناک هم بکن که چون سگ اصحاب کهف بر در غار ماندهام
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓
با یک نگاه هزار دل را اسیر خود میکند؟
ببینید اعتبار و رونق او تا چه حد است…
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓
درونم چنان با تو انس گرفته است
که از همه خلق دلگیر میشوم
↓ تصویر خام این شعر عکس ↓